سوء استفاده آنلاین چیست

سوء استفاده آنلاین به هر گونه سوء استفاده ای گفته می شود که در فضای مجازی از طریق شبکه های اجتماعی، انجام بازی های آنلاین یا با استفاده از موبایل رخ بدهد. کودکان یا نوجوانان ممکن است مورد زورگویی های سایبری، اغفال جنسی، سواستفاده جنسی، بهره برداری جنسی یا سوء استفاده احساسی قرار بگیرند.

کودکان در معرض خطر سوءاستفاده آنلاین از طرف افراد آشنا و غریبه قرار دارند. سوء استفاده آنلاین ممکن است بخشی از سوء استفاده هایی باشد که در دنیای واقعی هم صورت می گیرد (مانند زورگویی یا اغفال) و یا تنها به صورت مجازی رخ بدهد (مانند متقاعد کردن کودکان برای شرکت در فعالیت جنسی آنلاین).

کودکان ممکن است حس کنند که هیچ راهی برای فرارازسوء استفاده آنلاین وجود ندارد،         سوءاستفاده گران می توانند در تمام ساعات روز یا شب با آنها تماس برقرار کنند و این سواستفاده     می تواند وارد فضاهای امنی چون اتاق خواب آنها شود و تصاویر و ویدئو ها ذخیره و با دیگران به اشتراک گذاشته شود.

 

انواع سوء استفاده آنلاین

زورگویی آنلاین یا سایبری

این نوع سوءاستفاده نوع فزاینده و رایجی از رفتارهای زورگویانه است که در شبکه های اجتماعی، بازی ها و گوشی های موبایل اتفاق می افتد. زورگویی مجازی می تواند شامل مواردی چون :         شایعه پراکنی درباره کسی، یا ارسال پیام ها، تصاویر و ویدئوهای شرم آور یا زننده باشد.

ممکن است کودکان بدانند چه کسی آنها را در فضای مجازی تهدید می کند ؛ مثلا ادامه زورگویی های یکی از همسالان در دنیای واقعی باشد و یا ممکن است توسط کسی هدف این کار قرار گرفته باشند که از اکانت ناشناس یا جعلی استفاده می کند. در فضای آنلاین ناشناس بودن بسیار ساده است و همین موضوع احتمال رفتارهای زورگویانه را افزایش می دهد.

زورگویی آنلاین شامل موارد زیر می شود:

  • ارسال پیام های تهدید آمیز یا توهین آمیز
  • تهیه و پخش تصاویر یا ویدئوهای شرم آور
  • ترولینگ، ارسال پیام های تهدید آمیز یا ناراحت کننده در شبکه های اجتماعی، چت روم ها یا بازی های آنلاین
  • حذف کودکان از بازی ها و فعالیت های آنلاین یا گروه های دوستی
  • ایجاد وب سایت یا گروه هایی برای ابراز تنفر از یک کودک خاص
  • تشویق نوجوانان به آسیب زدن به خود
  • رای دادن به نفع یا بر علیه شخصی در نظر سنجی تهدید آمیز
  • ایجاد اکانت های جعلی یا هک کردن و دزدیدن هویت آنلاین برای تحقیر نوجوانان یا با نام او باعث دردسر شدن
  • ارسال پیام های صریح که با عنوان سکستینگ شناخته می شود.
  • تحت فشار گذاشتن کودکان برای ارسال تصاویر جنسی یا وارد گفتگوی جنسی شدن

 

اغفال آنلاین

اغفال زمانی اتفاق می افتد که شخصی با کودکی ، برای جلب اعتماد او و با هدف سواستفاده جنسی، بهره برداری جنسی یا قاچاق کودک ، رابطه عاطفی برقرار می کند.

اغفال کودکان ممکن است از طریق آنلاین یا رو در رو  توسط غریبه یا آشنا ها مانند اعضای خانواده، دوستان یا اطرافیان صورت بگیرد.

اغفال کنندگان ممکن است زن یا مرد و در هر سنی باشند.

بسیاری از کودکان یا نوجوانان متوجه نمی شوند که اغفال شده اند یا حرکتی که انجام شده سو استفاده است.

اغفال کنندگان می توانند از سایت های اجتماعی، برنامه های چت برای آشنایی نوجوانان با هم، یا سیستم بازی های آنلاین برای ارتباط با کودک یا نوجوان استفاده کنند.

آنها می توانند از طریق پروفایل آنلاین نوجوانان از علایق او خبردار شده و سپس همین اطلاعات را برای برقراری ارتباط با آنها به کار ببرند.

آنها می توانند به سادگی هویت آنلاین خود را پنهان کنند و وانمود کنند که کودک هستند و سپس با چت کردن با کودکانی که در نظر دارند، دوست شوند.

آنها ممکن است به دنبال این موارد باشند:

  • نام کاربری یا کامنت هایی که برای جذب دیگران باشد یا معنی جنسی داشته باشد.
  • کامنت های عمومی که نشان می دهد کودکی عزت نفس کمی دارد یا آسیب پذیر است.

آنها همیشه به دنبال یک کودک خاص نیستند بلکه گاهی برای صدها نوجوان پیام فرستاده و منتظر می مانند تا ببینند چه کسی پاسخ می دهد.

آنها دیگر نیازی ندارند که در دنیای واقعی از کودکان سو استفاده کنند بلکه به شکل فزاینده ای در حال بهره برداری جنسی از قربانیان خود از طریق متقاعد کردن آنها به شرکت در فعالیت جنسی آنلاین هستند.

 

سواستفاده جنسی آنلاین کودک

در زمان وقوع بهره برداری جنسی آنلاین، نوجوانان متقاعد یا وادار به انجام اعمال زیر می شوند:

  • ارسال عکس های جنسی آشکار از خود
  • مشارکت در اعمال جنسی از طریق وب کم یا گوشی های هوشمند
  • گفتگوی جنسی از طریق ارسال پیام یا آنلاین

سواستفاده گران ممکن است نوجوانان را تهدید به ارسال تصاویر، ویدئوها یا کپی مکالمات آنها به افراد خانواده و دوستان کنند مگر اینکه آنها در فعالیت جنسی مشارکت داشته باشند.

به اشتراک گذاشتن تصاویر و ویدئوها ممکن است مدتها پس از توقف سواستفاده جنسی ادامه پیدا کند.

 

نشانه ها، علایم و تاثیرات

بسیاری از نشانه ها در مورد سواستفاده از کودک،  فارغ از شیوه وقوع آن، مشابه هستند.

در صورت وجود نشانه های زیر ممکن است کودک در معرض سواستفاده آنلاین باشد:

  • مدت زمان بسیار طولانی، یا خیلی کمتر یا بیشتر از قبل را آنلاین باشد، پیام ارسال کند، بازی کند و از شبکه های اجتماعی استفاده کند.
  • بعد از استفاده از اینترنت یا ارسال پیام، گوشه گیری کرده، ناراحت یا خشمگین باشد.
  • در مورد کسی که با او صحبت می کند، یا کاری که آنلاین یا با موبایل انجام می دهد، پنهان کاری دارد.
  • شماره تلفن ، پیام یا آدرس ایمیل های زیادی روی موبایل، لپ تاپ یا تبلت خود دارد.

اینکه سواستفاده آنلاین یا غیرآنلاین باشد تفاوتی ندارد ؛ زیرا در هر دو صورت کودک ممکن است آسیب های طولانی مدت را برای کودک در بر داشته باشد.

کودکان و نوجوانان در زورگویی های آنلاین می توانند از زورگویی های واقعی بیشتر ترسیده یا مستاصل شوند ؛ زیرا احساس می کنند که نمیتوانند فرار کنند. همچنین تاثیرات آن نیز مشابه است و باعث افت تحصیلی، افسردگی، اضطراب و سایر مشکلات روحی می شود.

ما هنوز اطلاع چندانی از تاثیرات اغفال و سواستفاده آنلاین نداریم اما می دانیم که سواستفاده جنسی می توانند تاثیرات مخربی داشته و تا بزرگسالی نیز ادامه یابد.

 

سکستینگ چیست؟

سکستینگ به ارسال پیام های جنسی آشکار، یا به اشتراک گذاشتن تصاویر یا ویدئو های جنسی، برهنه یا نیمه برهنه از خود و دیگران گفته می شود.

این تصاویر می تواند از طریق موبایل، تبلت، گوشی های هوشمند، لپ تاپ و هر وسیله ای که با آن بتوان پیام یا تصاویر را به اشتراک گذاشت، ارسال شوند.

سکستینگ همچنین با عنوان های زیر خوانده می شود:

  • تبادل تصاویر برهنه
  • گفتگوهای جنسی
  • عکس در برابر عکس

چرا نوجوانان سکست می کنند؟

دلایل بسیاری برای این موضوع وجود دارند که نوجوان تمایل به ارسال پیام، عکس یا ویدئوی برهنه یا نیمه برهنه به فرد دیگری دارد:

  • پیوستن به بقیه ؛ زیرا تصور می کنند این کاری است که همه انجام می دهند.
  • بالابردن عزت نفس شان
  • لاس زدن با بقیه و آزمودن هویت جنسی خود
  • کشف احساسات جنسی خود
  • جلب توجه و ارتباط گرفتن با افراد جدید در شبکه های اجتماعی
  • نه گفتن برای آنها سخت است ؛ وقتی کسی درخواست عکس می کند ، به ویژه اگر این فرد بسیار مصر باشد.

 

خطرات

کنترل نداشتن روی عکس ها و نحوه انتشار آنها

ارسال عکس یا پیام ساده است اما فرستنده کنترلی روی انتشار آن ندارد.

وقتی عکسی ذخیره یا به صورت آنلاین به اشتراک گذاشته می شود، متعلق به فضای عمومی              می شوند. برخی ممکن است تصور کنند که تصاویر و ویدئوها تنها چند ثانیه در شبکه های اجتماعی بوده و سپس حذف می شوند اما ممکن است توسط بقیه ذخیره یا کپی شوند. این بدین معناست که تصاویر و ویدئوهایی که نوجوان به شکل خصوصی به اشتراک می گذارد، همچنان میتواند توسط افرادی که آنها نمی شناسند منتشر شود.

تهدید و باج خواهی، زورگویی

ممکن است نوجوانان سکستینگ را بی خطر بدانند اما این کار آنها را در برابر موارد زیر آسیب پذیر می کند:

باج خواهی – فرد متجاوز ممکن است کودک را تهدید به اشتراک تصاویر او با دوستان و خانواده کند مگر اینکه کودک برای او پول یا عکس های بیشتری بفرستد.

زورگویی– اگر عکس ها بین همسالان کودک در مدرسه پخش شود، کودک ممکن است مورد آزار و اذیت قرار بگیرد.

توجه ناخواسته – تصاویری که آنلاین منتشر شوند، توجه متجاوزان جنسی را جلب می کند که           می دانند چگونه تصاویر را جستجو، جمع آوری کرده یا تغییر دهند.

فشار هیجانی  – کودکان ممکن است احساس شرمزدگی یا تحقیر کنند و اگر خیلی تحت فشار باشند ممکن است اقدام به خودکشی یا آسیب زدن به خود کنند.

 

اگر کودک شما درگیر سکستینگ بوده است، چه باید کرد؟

اگر کودک شما تصاویر یا ویدئوهای از خودش را منتشر کرده باشد، ممکن است شما شوکه، ناراحت، عصبانی، گیج یا ناامید شوید. آنها نیز احتمالا از صحبت با شما در این رابطه اضطراب دارند.

جایی که امکان دارد به خود زمان بدهید تا اطلاعات را بررسی کنید و به یاد داشته باشید که آنها واکنش های شما را می بینند.

  • به آنها اطمینان بدهید که تنها نیستند.
  • به آنها گوش دهید و از آنها حمایت کنید، آنها احتمالا ناراحت بوده و به کمک و مشورت شما نیاز دارند نه انتقاد.
  • سعی کنید داد نزنید تا احساس نکنند این خطای آنها بوده است.
  • سوالاتی چون “چرا این کار را انجام دادی” نپرسید زیرا ممکن است مانع صحبت کردن آنها با شما شود.
  • در مورد مشکل و فشارهایی که ممکن است به آنها وارد شود با انها صحبت کنید تا بتوانند درک کنند چه اتفاقی افتاده است.
  • به آنها اطمینان دهید که شما می توانید و به آنها کمک خواهید کرد.
  • به آنها یادآوری کنید که اگر برای گفتگوی مستقیم با شما راحت نیستند، همیشه می توانند با کودکان دیگر یا افراد بزرگسال مورد اعتماد دیگر هم صحبت کنند.

 

کنترل والدین روش مهمی برای حفظ امنیت آنلاین کودکان است.

کنترل والدین می تواند شامل بلاک کردن محتوای اسیب زا یا ناراحت کننده، کنترل خریدهای آنلاین یا نظارت بر مدت زمانی است که کودک آنلاین سپری می کند، باشد. و خوشبختانه ایجاد این کنترل بسیار آسان است.

جستجوهای بی ضرر گاهی ممکن است نتایجی نه چندان بی ضرر به دنبال داشته باشد. پس اگر نگران این هستید که کودک شما چه جستجوهایی انجام می دهد، با چه کسانی صحبت می کند یا چه چیزهایی می بیند، ما می توانیم به شما کمک کنیم.

کنترل والدین نرم افزار ها و ابزارهایی هستند که می توانید روی تلفن یا تبلت، کنسول بازی یا لپ تاپ و یا حتی روی پهنای باند منزل خود نصب کنید.

همچنین می توانید از آنها برای بلاک کردن یا فیلتر کردن محتوایی که کودکتان زمان جستجوی آنلاین می بیند استفاده کنید. اینترنت های عمومی مناسب برای خانواده نیز میتواند زمانی که شما حضور ندارید به شما کمک کند. این کنترل ها همچنین در موارد زیر به شما کمک میکنند:

  • برای ساعت و مدت زمانی که کودک تان می تواند آنلاین باشد برنامه ریزی کند.
  • مانع از دانلود اپلیکیشن هایی شود که برای سن آنها مناسب نیستند.
  • محتوایی که اعضای مختلف خانواده می توانند ببینند را مدیریت کند.

پس هر کاری که کودک شما آنلاین انجام دهد، راهی وجود دارد که شما می توانید از آنها محافظت کنید.

 

گفتگوی بی پرده و متناوب بهترین راه برای حفظ امنیت آنها در فضای آنلاین است. شما می توانید با گفتگویی خانوادگی مرزگذاری کنید و در مورد آنچه مناسب است به توافق برسید. یا ممکن است نیاز باشد گفتگوی مشخصی درباره یک اپلیکیشن یا وب سایتی که کودک شما میخواهد استفاده کند یا درباره آنچه شما را نگران می کند داشته باشید.

 

سایت ها و اپلیکیشن ها را باهم مرور کنید.

درباره اینکه برای کودکان در سنین متفاوت چه چیزی مناسب است گفتگو کنید. از کودک خود سوال کنید به چه سایت یا اپلیکیشنی علاقه دارد. از آنها لیست تهیه کرده و با هم آنها را مرور کنید.

درباره آنچه می بینید نگاهی مثبت داشته باشید ولی نگرانی هایتان را هم آزادانه بیان کنید “فکر میکنم این سایت بسیار خوب است” یا “کمی نگران چیزهایی که در این سایت دیده ام هستم”.

با کودک خود درباره آنچه شما مناسب می دانید صحبت کنید ولی او را هم در گفتگو وارد کنید. از او سوال کنید که به نظر او چه چیزی برای کودکان در سنین مختلف مناسب است و به این شکل آنها احساس می کنند که در تصمیم گیری نقش دارند.

ممکن است کودک شما درباره دوستانش صحبت کند که از سایت ها یا اپلیکیشن هایی استفاده می کنند که شما مناسب تشخیص نداده اید. برای صحبت درباره دلایل خود آماده باشید اما بدانید که ممکن است کودکتان با شما موافق نباشد. به دلایل آنها با دقت گوش دهید.

لیست سایت هایی که هر دوی شما با مناسب بودن آنها موافق هستید، را بررسی کنید و در مورد زمان بررسی مجدد آنها به توافق برسید.

 

از آنها سوال کنید چه چیزهایی آنلاین می بینند که آنها را ناراحت می کند. درباره آنچه آنها یا         دوستان شان انلاین دیده و آنها را ناراحت می کند با آنها گفتگو کنید.

1- مشخص صحبت کنید: دقیق چه چیزی و چرا باعث ناراحتی انها شده است؟ آیا آزار دادن حیوانات یا انسان ها بوده است؟ یا نظرات زشت و زننده در مورد دیگران؟

2- این مسایل را به دنیای واقعی تعمیم دهید و بگویید که شما همیشه برای حفاظت از آنها چه آنلاین و چه غیرآنلاین حضور دارید.

3- به کودک خود اطمینان دهید که آنها همیشه می توانند با شما درباره هرچیزی که  آنها را ناراحت می کند صحبت کنند.

4- به آنها نشان دهید که چگونه می توانند در سایت یا اپلیکیشنی که استفاده می کنند، چیزی را بلاک کرده یا ریپورت کنند.

 

زورگویی آنلاین

به آنها اطمینان دهید که واکنش بیش از حد نشان نخواهید داد و تنها مراقب آنها خواهید بود.

بگویید که میدانید اینترنت جای بسیار خوبی است و شما تنها از آنها مراقبت می کنید. بگویید که          می توانند درباره آنچه می خواهند صحبت کنند و اگر چیزی آنها را نگران می کند آن را پنهان نکنند.

به آنها اطمینان بدهید که شما به تمامی جنبه های زندگی آنها علاقه مند هستید. بگویید که مایلید در باره آنچه آنلاین دیده اند، سایت ها و اپلیکیشن هایی که استفاده کرده اند صحبت کنید و شما هم درباره آنچه دیده اید به آنها خواهید گفت.توجه داشته باشید که آنها از اینترنت برای تحقیق درباره تکالیف            درسی شان استفاده می کنند.

 

مراقب به اشتراک گذاشتن باشید: درباره آنچه که به اشتراک گذاشتن آن به صورت آنلاین مناسب و یا نامناسب است صحبت کنید.

با کودک خود درباره  آنچه “اطلاعات شخصی” تلقی می شود مانند آدرس ایمیل، نام کامل، شماره تلفن، آدرس و نام مدرسه صحبت کنید و دلیل اهمیت آن را نیز بیان کنید.

راه های ساده ای را برای حفاظت از حریم شخصی مشخص کنید. برای مثال از نام کاربری مشابه با تاریخ تولد یا مکان ها اجتناب کنید که اطلاعات بیش از حد را نشان می دهد.

درباره تصاویر و عکس ها و آنچه مناسب است گفتگو کنید. به کودک خود توضیح دهید که عکس ها میتوانند به دیگران بخشی از شخصیت شما را نشان دهند و به اشتراک گذاشتن تصاویر اشتباه می توانند باعث برداشت نامناسب شود.

به آنها توضیح دهید که تشخیص هویت افراد به صورت آنلاین کار ساده ای نیست. افراد همیشه آنچه میگویند نیستند و بنابراین نباید اطلاعات شخصی را به اشتراک گذاشت. اگر شخصی کودک شما را واقعا بشناسد، نباید آنلاین درخواست اطلاعات شخصی کند.

به کودک خود بگویید که هر تردیدی دارند ابتدا باید با شما صحبت کنند.