علت اصلی ابتلا به سرطان دهانۀ رحم ویروس اچ پی وی است. که در اثر تماس جنسی منتقل می‌شود. در اکثر موارد بدن زنان با این ویروس مبارزه می کند؛ اما بعضی وقت‌ها که سیستم ایمنی بدن ضعیف است، این مبارزه موفق نیست و سرطان ایجاد می‌شود. به همین علت است که پزشکان انجام منظم تست پاپ‌اسمیر را که از روش‌های غربال‌گری و تشخیص به‌موقع احتمال سرطان است، توصیه می‌کنند. مصرف دخانیات، زایمان‌های متعدد، مصرف قرص‌های پیشگیری از بارداری به مدت طولانی یا داشتن عفونت اچ آی وی احتمال خطر ابتلا به این بیماری را افزایش می‌دهند. بعضی از انواع این ویروس ممکن است علائمی مانند زگیل در آلت تناسلی ایجاد کند اما سایر انواع آن بدون نشانه ظاهری است

روش‌های درمانی متفاوتی برای این نوع سرطان وجود دارد؛ از جمله جراحی و خارج کردن رحم و غدد لنفاوی رحمی، شیمی درمانی و پرتو درمانی. انتخاب این روش‌ها بنا به پیشرفت بیماری تعیین می‌شود و گاهی ترکیبی از چند روش پیشنهاد می‌شود. در صورت انجام عمل جراحی خارج کردن رحم، فرد دیگر قادر به بارداری نخواهد بود که معمولاً این عمل در مواردی که بیماری پیشرفت زیادی کرده است توصیه می‌شود و به همین دلیل تشخیص زودهنگام بیماری ضروری به نظر می‌رسد.

یکی از مهم‌ترین مشکلات در برخورد با این بیماری این است که علائم ظاهری ندارد و این امر باعث تشخیص دیرهنگام بیماری می‌شود. زمانی که علائم ظاهر شوند، بیماری پیشرفت زیادی کرده است. برای پیشگیری ازابتلا به این نوع سرطان، جلوگیری از تماس جنسی با فرد آلوده به عفونت‌های جنسی، تعهد در رابطۀ جنسی و استفاده از رابطۀ محافظت‌شده بسیار توصیه می‌شود. واکسنی به نام گارداسیل  از گونه‌های اچ پی وی که به زگیل‌های دهانۀ رحم  منجر می‌شود، جلوگیری می‌کند.

کمیتۀ ملی مشاوره در امور ایمنی و واکسیناسیون توصیه می‌کند دختران و پسران در یازده و دوازده سالگی واکسن اچ پی وی را تزریق کنند. این واکسن‌ها زمانی بیشترین اثر را دارند که پیش از فعال‌شدن در امور جنسی تزریق شوند.