ویروس اچ پی وی علت اصلی ابتلا به این نوع از سرطان شمرده می‌شود. این ویروس در اثر تماس جنسی منتقل می‌شود و در اکثر موارد بدن زنان اقدام به مبارزه با این ویروس می‌کند اما در بعضی موارد و به دلیل وجود ضعف سیستم ایمنی بدن این مبارزه ناموفق است و منجر به ابتلا به سرطان می‌شود به همین دلیل انجام تست پاپ‌اسمیر که از روش‌های مرسوم غربال‌گری برای این نوع از سرطان است به طور منظم توصیه می‌شود. از عواملی که باعث افزایش خطر ابتلا به این بیماری‌ها می‌شوند می‌توان به مصرف دخانیات، داشتن فرزندان زیاد، مصرف قرص‌های پیشگیری از بارداری به مدت طولانی و یا داشتن عفونت اچ آی وی اشاره کرد. بعضی از انواع این ویروس ممکن است علائمی مانند زگیل در آلت تناسلی ایجاد کند اما سایر انواع آن بدون نشانه ظاهری است

روش‌های درمانی متفاوتی برای این نوع سرطان وجود دارد از جمله جراحی و خارج کردن رحمو غدد لنفاوی رحمی، شیمی درمانی و پرتو درمانی. انتخاب این روش‌ها بنا به پیشرفت بیماری تعیین می‌شود و گاهی ترکیبی از چند روش پیشنهاد می‌شود. در صورت انجام عمل جراحی خارج کردن رحم، فرد دیگر قادر به بارداری نخواهد بود که معمولا این عمل در مواردی که بیماری پیشرفت زیادی کرده است توصیه می‌شود و به همین دلیل تشخیص زودهنگام بیماری ضروری بنظر می‌رسد

یکی از مهمترین مشکلات در برخورد با این بیماری نداشتن علائم ظاهری آن است که باعث می‌شود تشخیص دیرهنگام انجام شود و بیماری پیشرفت زیادی کرده باشد. جلوگیری از تماس جنسی در صورت ابتلای یکی از طرفین به عفونت‌های جنسی، تعهد در رابطه جنسی و استفاده از رابطه جنسی محافظت شده باعث کاهش خطر ابتلا به این نوع از سرطان می‌شود

واکسنی به نام گارداسیل  از گونه‌های اچ پی وی که به زگیل‌های دهانه‌ی رحم  منجر می‌شود جلوگیری می‌کند.

کمیته‌ی ملی مشاوره در امور ایمنی و واکسیناسیون توصیه می‌کند دختران و پسران در یازده و دوازده سالگی واکسن اچ پی وی را تزریق کنند. این واکسن‌ها زمانی بیش‌ترین اثر را دارند که پیش از فعال‌شدن در امور جنسی تزریق شوند.